روزها می گذرد و من خسته هنوز در افق دور دست عشق حیرانم،
گاهی احساس میکنم هیچ گاه عابر خسته ای از گذار دلم گذر نمیکند تا روح خسته مرا سرشار از محبت کند گاهی خسته و تنها به رویای عمیق و شیرینی فرو میروم
به رویایی که کسی در اوست که من دل شکسته را با نگاه زیبایش و با محبت سرشارش سیراب میکند و جانی دوباره به من میدهد و همیشه به این امید زنده میشوم که باز هم برایش بمیرم
هر روز در کوچه باغ تنهایی خود نقش نگارین روی تو را میکشم روی دیوارهای باغ گلی
ای عشق من ای پری رویاهای دست نیافته
"از اوج قله های مه آلود دور دست
پرواز کن به دشت غم انگیز عمر من"
و با من بمان ای رویای من که بی تو هر لحظه تنهاییم هزار سال میگذرد و میخواهم مثل ماهی تنهایی به آغوش دریایی تو پناه بیاورم
آآآآآه ه ه ه ه ه ه ه !!!!!
گاه با خود می اندیشم اگر تو نبودی من عشق را از که می آموختم
صفا را محبت را و زنده بودن را
دوست داشتنی ترین عشق دنیایی...............